Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

içimdeki çocuk
beni benden çok
yönetmekte...
ne kadar,
''cız...''
deseler de

güneş,
içimdeki aşkı
çiçeklere serdi
biçimden biçime
renkten renge...
bakınca,

içimden;
nice duygular çağlıyordu
beni anlatan sadece
gözlerimden düşenlerdi...
içimden;
nice sözcükler fışkırıyordu

Sarıyer-Kilyos minibüsünde
Kilyos yönüne gitmekteyken
gözlerim tarifeye ilişti
İNDİ-BİNDİ 1.65'ti
aklıma,
bir arnavut olarak

yarı yanık
bir kibrit çöpü
filtresine kadar yanmış
bir kaç sigara
ve saçılmış külleri
aynı tablada buluşmuştu...

ağaçlar,
yapraklarını dökerdi
güzle...
insanlar,
yaşlarını dökerdi
hüzünle...

hicaza gidersin
kabeni bulmadan
döne döne durursun
hacı olayım derken
hacze gidersin...
hicaza erersin

hey...
hey...
hey...
diye diye
inlere gire gire
demokrasi döndü kevgire...

Yaratan;
yarattığını
hep çok sever
onun için de
hikmetiyle
onu ince ince işler...

seni,
neyde aradım
çok yanık geliyordu sesin
seni yandın sandım
yandım yandım
ağladım...