Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yastığı taştı,
gömleği soluk...
masalsız uyuyordu
bu masum çocuk...

yatağı topraktı,

aşk..,
denizde maviydi...
gökte maviydi..
gözlerindeyse de
masmaviydi...

masal gibi
üç gün üç gece
İSTANBUL...
gündüzleri,
çok kalabalıktın
insanların,

babam,
masal anlatırdı
sözlerle oynayarak...
dedem,
masal anlatırdı
şekillerle oynayarak...

en masum düşüncem
sendin...
gözlerine bakmaya bile
korkardım...
masumiyetten sıkılınca düşüncelerim
bir üst aşamada

mart...
baharın habercisiydi;
tomurcukları patlayınca ağaçlar,
yağmurları yağınca çayırlar,
papatyaları açınca aşklar
bir anlam kazanırdı...

mal,
pazara gelir
satılmadan önce
ödenirdi kantariyesi...
mal,
vitrine gelir

mavileri,
denizlere saldım
gözlerin kıskandı sanırım...
sarıları,
başaklara bıraktım
saçların kıskandı sanırım...

gök,
mayıs ayını
gözyaşlarıyla
uğurlamak istedi galiba...
yağmur,
göğün armağanıydı da

mavi,
göklerde...
mavi,
denizlerde...
mavi,
YARİN GÖZLERİNDE....