Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bugün,
çok çalıştım
çok da yoruldum
işten gözümü kaldırıp
çiçeklerime bile bakamadım...

annem,
hani
pardösünü
omuzlarına alır
biraz yürür
biraz da dururdun ya...

annem,
hep mart baktırır
ve yaktırırdı ya
bu yıl
bizi nisan kandırdı
kar yağmasa da

annem,
ellerini özledim;
kırışık derilerini...
mor damarlı üstlerini...
yaşlılık benlerini...
ben doyamamıştım

annem...
seni duymak
ne güzeldi
sözlerin,
anlamsız olsa da...

annemde öğrendim,
sevginin gözyaşı olduğunu...
ben ona sarıldıkça,
sevginin de tatlı bir ter kokusu...

annemden öğrendim,

ne zor şeydi
seni bağımda görmek
bülbüller kıskansa bile
seni güllerden önce dermek...

ne zor şeydi

rüzgarda kokun vardı
tüm iklimler tüm çiçekler içinde
nefes nefese tüm anılar tüm acılar
beni usuldan usula eritmekte...

yağmurda hasretin vardı

annem,
son günlerini yaşamakta
evimiz,
artık yıkıcılarını beklemekte...
bugün
yine;

gelirken başına
ne sorardı ki
bu dünyada
geleyim mi? diye sana
ALLAH AŞKINA...