Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

telgrafın tellerine
türküler yakılmıştı
teller arşınlanırken
yar üstüne yar sevenler de
kurşunlanmıştı ya...

Tanrım,
Sen diyordun ya
Gündüzü geceye sokarım diye
Bize anlatmak istediğin
Bakan körler miydi?
Acaba..!

sen yarim
sen ki
tarifsiz
bir çiçek güzelliğinde
renklerin
gözlerimin eriminde

sordular,
''nerelisin? '' diye...
'' TASALIYIM...'' dedim,
anlamadılar!
'' ora nere ki...'' dediler,
'' İÇİMDE...'' dedim

ormanın tebessümü,
yaprakların...
denizin tebessümü,
dalgaların hışırtısıydı...
ikisi de
rüzgarın habercisiydi...

toprak bir damda
toprak yerde hasır üstünde
bağdaş kurmuş
oturuyordum...
gönlüm kederden yaslı
bedenim toprak duvara yaslı

toprak,
suyla ve
güneşle birleşince;
yeşillerde oksijene...
çiçeklerde tüm renklere...
meyvelerde lezzetlere dönerdi...

gül,
yapraksız...
yaprak,
sapsız...
sap,
dalsız...

seni duyunca
güneşler doğardı içimde
ve ben
üzme üzme titrerdim
gölgeme doğru...

tık tıkladın..,
gönlümün kapısını...
ardında,
sesinle...nefesinle...
açmanı bekledim..,
o kocaman güneşinle...