Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

annem,
hani
pardösünü
omuzlarına alır
biraz yürür
biraz da dururdun ya...

bugün,
çok çalıştım
çok da yoruldum
işten gözümü kaldırıp
çiçeklerime bile bakamadım...

BENİM DEDEM,
KRAL ZOGA'DAN DA KRALDI
ADI ARNAVUT RIZA'YDI
İKİ HANIM BOŞADI
ÜÇÜNCÜSÜ
BABAANNEM FATMA'YDI

sözlerinde,
bir pusu var gibiydi...
hece...hece...
kelime...kelime...
gönlüm içine düşer gibiydi...
aklıma güvendim

gönlümde,
hep kalacaktın annem,
yaşadığımca...
bu akşam,
telefonumdan
sildim seni annem

asansör,
yukarı çıkardı
emek ve umut dolu...
emek kutsaldı
umut yarındı
her yürek onla doluydu...

sen,
''-asarım...''
dedin bana,
ben,
''- don muyum...''
dedim sana...!

Bekleme rüzgarları
Gelsin essin diye.
Sen savur saçlarını
Aşkı çağırsın diye.

Cemreler düştükçe

rüzgarlar,
yerin çerçöpünü
önlerine katıp
hızla
bulutların içine sokuyor...
AŞILANAN BULUTLAR

aşk,
tutkuysa
ben de
onun tutuklusu...
ne edeydim
özgürlüğü ben