Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk,
koku gibiydi...
anlat denince anlatılamaz
tarif edilecek sözcükler bulunamaz
sadece içe çekilir ve derinden bir oh çektirirdi...
aşk,

aşk,
kağıttan bir uçak gibi ki...
yapabildiğince senin,
uçura bildiğince gide bilenin,
düştüğünde bile bile kaldıra bileceğin...

aşkın yağmurları;
gönlümde rüzgarlara kapılır
gözlerimde bulut buluta aşılanır
yanağımdan damla damla kayar dudağıma bulaşır...

aşkın yağmurları;

Aşk,
Öyle bir parlarmış
Ki...
Geceleri ayları
Gündüzleri güneşleri
Hep içinde saklarmış...

çiçekleri severim
anam gibi,
babam gibi...
çiçekleri severim
ablam gibi,
kardeşim gibi...

aşkta,
garip biriydim
yanayım desem
yaş odun gibi kokardım
ağaç yaşken eğilir
derlerdi ya

bekleme,
gelip essin diye
bekleme,
gelip sarsın diye
aşk rüzgarda
aşk baharda

bir dala
uzanmak isterdim
boyumun ellerimin yettiğince
güneşe en yakın çiçeğini
koparmak için değil
usulca kendime çekip

sen,
maviye..
ben,
karaya bulandım...
sen,
göklere..

bahar kokuları
rüzgarlara karışırdı
önlerinde öyle bir
bulut olmak isterdim ki
aşk kokulu bir yağmura dönüp
yalnızların saçlarına