Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kalp,
kalbin içindeyse
ve her kalp
bir ritmin peşindeyse
insanlar mutlaka
dans etmeli

SES,
DOĞANIN KENDİSİYDİ...
SES VE DOĞA EYLEMLERİNİN BİRLİĞİ,
DOĞANIN DANS FİGÜRLERİYDİ...

SES,

gözlerine,
girmek istedim
lülelerin altından
kirpiklerin arasından
eğdim başımı
aldım kibrimi

ay,
çöreklenip durunca
denizin en derin yerine...
yıldız,
denize düşüp durdu
ayın tam orta yerinde...

ah dağlar ulu dağlar
başı dumanlı dağlar
ateş olsun kül olsun
yarden uzak kalmama
sebep olan bu dağlar....

şimdi
sen vardın
gönül bahçemde..
çalı-çırpıyla çevirmeliydim
onu ki
girmek isteyenler

Ne olur! ..
Sen benim çiçeğim ol
Bu bana yeter
Başka bir şey istemem…
Üstünde titreyen kelebeğin
Kokunu taşıyan rüzgarın olurum

çiçek;
toprak demekti...
su demekti...
güneş demekti...

çiçek;

Allah'ım,
İki günlük bahçe yoğunluğum
Namazlarıma da girdi...
Akşam ve Yatsıyı kılarken
Arada bir gözlerimi kapadığımda
Dualarımın arasından

mendilim oymalıydı
yüreğim sevdalıydı
günü güne eklerdim
ayrılık olmasaydı...

çiçekleri ek yarim