Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen;
çölümde
serabım gibiydin
görüp sandığım
koşarak vardığım
sürünerek ayrıldığım...

bulutlarda gizli
bir yağmur damlasıydın.
gözlerim,
göğün derinliğinde
yüzüm,
seni beklemekte

sen...
bana...
''-git...''
dediğinde...
boynumu bükmem...
sana yetmez miydi?

gönlüm,
asude bir denizdi
seni görene kadar
fırtınalar kopmuştu
sen güldüğün zaman...

ey göklerdeki ruhlar
en genciniz annemdi değil mi?
zira
en son
bizleri bırakıp
o gelmişti aranıza...

gönül,
öyle bir bahçe ki...
rüzgarını estiren sen
yağmurunu yağdıran sen...
savrulanı sen
ıslananı sen...

bugün
bedenen
çok yoruldum
canımı,
ellerimle
çiçeklerime akıttım

saçlarım,
kar beyaz...
mevsim nedir?
tanımaz..!
üşümekteyim...
titremekteyim az biraz...

sesler,
evrende gizliydi...
sesler,
beynimizin içinde
beynimizden de öndeydi...
sesler,

bakışın
mermi gibiydi
gönlüm senin hedefin
sen nazar ettikçe
kanardı benim deli yüreğim...