Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yalnızlığın hüznü
gecenin karanlığından önce
yüreğime,
bir kara bulut gibi çöktü...
oysa..
onu görecek gözüm yoktu..!

yalnızlık...
geldi,
yeşil bir dala kondu...
önce yaprakları,
sonra çiçekleri soldurdu...
yetmedi...

bir gün yalnız kalırsam
senden ve gözlerinden uzakta...
resimlerim olsun isterdim
benden ve aklımdan daha yakında...

bir gün özlem duyarsam

yalnızdım...
yalnız
senin için ağlıyor
tıpkı..
yağmur damlaları gibi
aynı göğün altında

rengarenk çiçeklerden
bir taç yapardım sana
cennetim sen ol diye
takardım saçlarına...

ayetlerden rengarenk

Fuları,
40'lı yaşlarında
Babacığım takardı...
O fular da...
Ne çok yakışırdı ona...
Liseli yıllarımda...

Yalova'm,
Seni hep sevdim
Hayatta ilk adımımı
Sende attım.
Gençliğimi bilgimi
Boynuma taktım

vesvese
ne-mene bir şey ki...
onu önemsersen
ŞİŞER..
önemsenmediğini bilince
o bir balon gibi

zaman,
yaşamımızı
bir fare gibi kemirirken
biz daha hala
fındık-fıstık biriktiriyorsak
vay halimize...!

Şehitlerin,
Resimleri akıyordu
Ekranda...
Ki
Hepsinin isimleri
Mehmet'ti...