Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

mart...
baharın habercisiydi;
tomurcukları patlayınca ağaçlar,
yağmurları yağınca çayırlar,
papatyaları açınca aşklar
bir anlam kazanırdı...

mal,
pazara gelir
satılmadan önce
ödenirdi kantariyesi...
mal,
vitrine gelir

mavileri,
denizlere saldım
gözlerin kıskandı sanırım...
sarıları,
başaklara bıraktım
saçların kıskandı sanırım...

gök,
mayıs ayını
gözyaşlarıyla
uğurlamak istedi galiba...
yağmur,
göğün armağanıydı da

mavi,
göklerde...
mavi,
denizlerde...
mavi,
YARİN GÖZLERİNDE....

kenarları biyeli
diğer yerleri gök mavili
bir araba almıştım kendime
bu geceki rüyalarımın birinde...
o arabamı da
rahmetli annem kullanmıştı

aşkının,
bendeki kontenjanı
sınırsızdı...
aşkının,
bana uyguladığı kotaysa
çok anlamsızdı...

kötüyüm;
kötü düşünüyor,
kötü bakıyor,
kötü söylüyor,
ve de hep
kötülük yapıyorum...

kendimi,
deniz sandım...
rüzgarları yedim
dalgalandım....
kendimi,
kayalık sandım...

sofrada,
bir kırıntı bile bırakmazdım
''nişanlım güzel olsun...''
diye...
tabağımda,
bir lokma bile bırakmazdım