Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ressam;
boya+fırça+gönül...
şair;
kağıt+kalem+gönül...
heykeltraş;
mermer+çekiç+gönül...

yaşam;
sanki bir film...
karalık odada başlar
sonra birden ışıklar yanar
film başlar...

neydi o?
bazı sesleri
duyar gibi oldum...
kulaklarımı diktim rüzgara
sanki!
içinde kokunu

rüzgarların içinde
bir ses duyardım
sanırım..!
senin adındı
kulağıma fısıldanan
kulağımla değil

gök,
sancılanır
bulutlar aşılanır
şimşekler parlar
yağmurlar yağar
topraklar kabarırdı

rüzgar,
gökte dans ediyordu
saçların yüzümde...
gökte,
bulutlar gülümsüyordu
gözlerimde SEN...

sakın...
yaşımı,
sormayın bana...
çoktan aldım onu başıma,
duygularım,
kalkınca şaha...

İstanbul deyince aklıma Sabriye'm gelir.
Sabriye'm boyundan büyük bir demetle
Sarıyer'den gelir, Pendik'ten gelir
Bahar nereden gelirse velhasıl Sabriye'm oradan gelir...
Bazen ağlar yana, bazen güler düne...
Ne delidir ne divane

Rüzgar'a
Kulak verdim,
SES'İN oldu...
Rüzgar'a
Nefes verdim,
KOKU'UN oldu...

Yaşam,
Baharlarda;
Yeşil..beyaz...pembe...
Koşmak çayırlarında
Fal açmak papatyalarıyla
Karışmak sevdalarına