Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

anılar,
iz bırakırdı
yüreğimizin bir köşesine...
yıllar,
çizikler atardı
yüzümüzün her köşesine...

AN...
ki.
bu yaşamın içinde
bazen;
kocaman bir yalnızlık
ben gibi...

sen,
candın bana
ben kurbandım sana
o kadar çok şeyler verdin ki bana
ben borçluydum sana yaşadığımca...
anaaaa...

bedenim bendeydi;
saçımla başımla,
oturduğum kıçımla...!
lakin..
aklım hep sendeydi;
kaşınla gözünle,

her yer aydınlıkken
KARANLIĞI...
her yer karanlıkken
AYDINLIĞI...
illa ki
arada...

adalarda
bir yoldaydım...
başıyla sonu yan yanaydı...
farkındaydım...
yine de
yürüdüm yürüdüm yürüdüm

acılarımı;
seyredeyim dedim...
aynama baktım...
yüzümdekiler,
içimdekilerin yüzde biriydi...
ağlayamadım..!

Gönlüm gibi..,
Sözlerim de kırılmıştı sana...
Susuyordum..,
İçimde fırtınalar kopsa da...
Sen anlar mıydın?
Gözlerime bakınca...

ağaç;
toprağına, suyuna...
rüzgarına ve güneşi aldığı yöne göre,
şeklini alırdı...
ağaç;
doğadan aldıkları yanında

ağaçlar,
mevsimleri;
dallarında yaşardı
renk...renk..
yaprak...yaprak...
rüzgarlar anlatır