Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gece,
sabahıyla güzeldi...
gün gecesiyle...
gün ederdi..,
ikisi bir araya gelince...

gece...
sen miydin?
gözlerinin karanlığında
beni saklayan...!
gece...
sen miydin?

aşkın,
gözü kördür derler...
derler de,
gözü olmayan gönül
nice resimler çeker...!
bilmezler...

sözler,
gönülde doğar
dilde dillenir...
sözler,
gönle dolar
gözde nemlenir...

gönlümü sıkan efkarım,
sendense ben razıyım...
efkarımı kattım yellere,
sen benimsin diye...

yüzümü yakan narım,

bulutlar yorulur,
eteklerine serilirdi dağların...
dağlar yorulur,
kollarına asılırdı bulutların....

gönlüm yorulur,

gönül verdin mi...
hoşlarsın...
gönül koydun mu...
haşlarsın...
gönlü saldın mı
şaşarsın...

gönlüm..,
boyun bükmüştü
aşkın vefasızlığına...
gözlerim..,
ayak uçlarımda
ayak uçlarım

göz göze değer
göze gelirdi...
renkleri yetmez
mavi boncuk isterdi...

söz söze değer

nereye baksam
gözlerin vardı...
bir yol bulsam
kaçacaktım...
kirpiklerin oklar diye
çok korkar