Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir dal olsa da elinde
kıyamet kopsa da dibinde
kutlu doğumun müjdecisi
onu ekmeni söylemekte
1400 yıl öncesinde
doğayı koruma niyetine...

ne güzel duymak
ne de güzel duyurmak
gönülden geçeni
bir senden
bir de benden
gönüllere uzatmak...

yeryüzü;
tenahi idi...
gökyüzü;
na-mütenahi...
beden;
yeryüzü gibi tenahi...

bakışlarım,
ARGÜMANIMDI...
yakarışlarım,
DÖKÜMANIM...
anladın,
DEĞİL Mİ? ...

güneş seni gözler,
rüzgar adını söyler...
gönlümdeki çiçekler,
yalnız seni özler...

güneş günü açar,

içimde,
denizler vardı...
fırtınaları ruhumda,
dalgaları bakışlarımda,
koyları koynumdaydı...
senin için!

anneler gününde,
yengemi aradım...
telefona amcam çıktı,
anneler gününü kutlayacağım
yengemi verir misin dedim...
''-fark etmez..'' dedi,

aşklar vardı
gülden dikenden
bir gönül taşırdım
yanardı hep hasretten...

yolar vardı

gözlerin,
kapalıydı annem
ayakların soğuk...
nefesin,
sıcaktı annem
burnunsa çok soğuk...

dünüm,
SENDİN....
bugünüm de...
ömrüm de SEN olacaktın...
bu böyle biline...