Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

usul usul
gün yoruluyor
farkında olmadan
akşam oluyordu...
yol yoruluyor
üstünden geçen geçene

ANNEMSİZ EV...

annem,
sensiz evinde
bugün
resimler çektim kare kare

annem,
bu sabah
namaz öncesinde
beraberdik
o rüya denizinde
namaz sonrası

annem,
bugün telefonunu kapattım
kapattım da,
Telekom'da hikayemi anlattım...
Yalova'ya indiğimizde
evlerinde kilim yok

aşkına sarıldım..,
yaprak...yaprak...
yeşile döndüm..!
güneşim sendin...
gölgem sendin,
ben kölene döndüm...!

aşk,
gönle vururdu...
öfkeyse,
beyne...!
gönül,
beyni yenince....

aşk,
rüzgara fısıldanınca
fırtınalar kopardı
onun değişmez güzergahında...

aşk,

aşk..,
bir çiçekti...
ektireni...yaşatanı...
kurutanı da biz..!

aşk..,

gök maviyse...
deniz maviyse
güneştendi...
göz maviyse...
söz maviyse
yürektendi...

göğün tüm bulutları
gözlerine inmişti...
yaşların a düştü a düşecek...
ellerim yanaklarında
ateşleri bekler gibi
güneşlerin a doğdu a doğacak....