Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk;
izsizdi...
lakin,
çizdiği yolların izinden
asla ayrı gidilmezdi...

güneş,
gözlerinde
gülsün istiyorsan
yanmasını bilmelisin...

rüzgar,

ağaç...
yeşile büründü...
gölgesi,
usul usul yerleri örttü...
güneş yeri....
yer güneşi özledi...

seni öptüm..,
dudağımda kaldın...
istediğim,
kanımda kalmandı...
anlamadın..!

eskiden..,
anneler evlatlarına...
ve torunlarına sarılırdı...
şimdilerde,
kapkara yalnızlıklarına..!

yüzlere baktım...
onu...göremedim...
gözlere baktım...
onu...bulamadım...
aşk yoktu...

sana
söylemek için,
sözler aradım...
aklımın içerisinde
dolandım kaldım...

herşey...
bir neden dendi...
hayat...online...
kamera kayıtta idi...

maddede...

Sırtlar,
birbirine döner...
Sırtlar,
birbirine değer...
Arada,
öyle bir ateş yanar ki...

sevgi,
kalpteyse...
öfke...neredeydi? ...
bilen yoktu....
kalp,atışlarıyla...
öfke,oklarıyla yaşıyordu...