Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dünyanın.,
iki yüzü vardı...
biri zahiri...
bir de ahiri...
oysa,
işin güzeli;

Ocak...
Yılın ilk ayı...
Doğanın ve aşkların...
Kar altında saklandığı...

Şubat...

İLK AŞK...

Aşk'ı;
Yaz dediler,
Adını yazdım...
Çiz dediler,

siyaha...
beyaz derdim..
indım inattı...
keçi değildim....
ben...arnavuttum...

ona sordum...
buna sordum...
bir bileni bulamadım...
can nerede? ...dedim,
kimi ferimde...
kimi nefesimde dedi...

güneş,
ana kaynaktı...
devamlı yanmaktaydı...
ay,
onu yansıtandı...
o olmasaydı olmazdı...!

kırlar...
seni beklerdi
üzerinde yuvarlanasın diye....
onlar nefese,
sen yeşile sarılasın diye...

ağaçlardan meşeleri...
kızlardan ayşeleri...
severim...severim..
severim meşeleri..
severim..severim..
severim ayşeleri....

kuşlar,
göğündü..
ne kadar uçsalar da
yere konardı..
onlar,
yersiz yaşayamazdı...

kul olurum..,
belim bükülür...
gözlerimden yaş,
dilimden dua dökülür...!

köle olurum..,