Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kadınım,
sen bana;
güneş gibisin...
doğmasını..
ve batmasını
beklediğim gibi...

göz seyrederken,
gönül titrerse...
gönül titrerken,
göz gülerse...
aşk budur...
işte...!

gözlerim benimdi...
işleri seni görmekti...
sözlerim benimdi...
işleri seni söylemekti...
ellerim benimdi..
işleri seni bilmekti...

kitap,
eğer ağaçsa...
fikir,
dalları...
kelime,
yaprakları...

kestaneyi,
çizmeden ateşe koyarsan
bir bomba gibi patlar
denemesi kolay..!
insan da
kestane gibidir...

kara üzümüm...
bağda;
salkım saçağım...
dudağımda;
tatlı şarabımsın...
kara üzümüm

o kadar
yılgındım ki..
gönlüm,
yılgınlıklara taşmış...
beynimi,
yılgınlıklar sarmıştı...

Dal,
Yerin hükmündedir...
Kuş ise göğün..!
Kuş,
Dal'a konduğunda
Yer-gök aşkın eylemindedir...!

aşk'tır...
o gönülü
enginlere salan...
o engin ki...
sınırı sen olan...

aşk;
izsizdi...
lakin,
çizdiği yolların izinden
asla ayrı gidilmezdi...