Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

beni,
delicesine çağıran
kırlar mıydı?
yoksa...
içimdeki sevda mıydı?
beni,

kökleridir...
çiçeğe en güzel renkleri
ve kokuları taşıyan..!

köklerdir...
meyvaya en güzel lezettleri

eskilerde,
kapılarımız çalınırdı...
şimdilerde,
yaşama umutlarımız!

eskilerde;

maya'lara taktık...
kahve keyfi sonrası
fincan kapatanları,
hemen unuttuk! ...

maya'lara taktık...

paçama;
bir şeyler dolaşır,
sen sanırım...

bacama;
bir şeyler takılır...

Neler ekilmişti...
Neler...
Bu topraklara...
Ağaçlar...
Çiçekler...
Gönülleri dal atan...

neyse...
bazen sen...
bazen de...ben gibi...

neyse....
bazen..sende ben...

Mevsimler,
Değişe...değişe...
Hasretler,
Ağlata..ağlata...
Gelirler....
Mevsimler çiçeklerde...

aşk,
doğanın içinde
öyle bir uyum ki...
kimi...
kuru dalda bir çiçek..
kimi..

ormanda,
bir ağaç devrilir
yere düşmesin diye
tüm ağaçlar ona eğilir...
toplumda,
bir insan devrilir