Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gönlüm içinde...
aşkın...
olsun istedi..
ay...
buluttan çıksın diye...
rüzgarlarının...

gönlümde ateşimdin yar...
gözlerimde korum...
el gözlere değince...
ben sönüyordum yar....

ateş yanar tüterdi...

çiçekler,
doğanın sevgileridir...
renkleri güneşten..
kokuları güneşten...!

sevgiler..,

güneşi...
yediye kim böldü? ...
gökkuşağını,
yerle göğün arasına kim serdi? ...
güneşin,
ana görevi neydi? ...

ben...
masamdaki...
gülleri kokladım...
güneş geldi...
burnuma çarptı...

yağmur,
toprağa düştü...
güneş,
ağacın dallarına...
ağaç,
yaprak...yaprak...

hasret;
gecelerde koyulaşır,
kara yağmur bulutları gibi...
yağdı yağacak gibi...!

hasret;

hayat...
olmadık yerlerde...
olmadık zamanlarda...
olmadık şekillerde...
bazen...
bizi yenebilmekte...

hadi...
geceleri beyaza...
gündüzleri karaya boyayalım...
yıldızlar kaybolur..
güneş kaybolur...
göğün anlamı kalmaz...!

Karaduman,
Urfanın plakası 63'tü...
Senin yaşın 53'te kaldı...
Allah rahmet eylesin.

Karaduman,