Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

perdemi,
karanlığa açtım...
yüreğimi,
yalnızlığıma...
ansızın...!
ay doğdu

Öyle bir...
Sarılıyordu ki..
Dertlerin...
Renkleri bile...
Belli değildi...
Öyle bir...

bir insan vardı...
ne kadar süreceğini
bilemediği...
bir yolun başında...
hiç birşey bilmeden....
duruyordu....

Bir ben ki...
Seslerin içinde...
O sesler ki...
Benim içimde
Duyuyorum....
Bir ben ki...

duygular,içimdi...
içimi çözen,sevgiydi..
sevgiyi seren, sözlerimdi...
sözlerimi yücelten,sizin beğenilerinizdi...

Sevdiğim kız..
Deniz gibi olsa...
Pırıl pırıl parıldıyan saçları..
Ufuklar gibi derin gözleri..
Hırçın dalgalar gibi
Kabaran duyguları olsa...

‎ ''-hastayım sana..''
dedim..,
yüzüme bakmadın...!
saf saf...
okumanı bekledim...!

çekirdek;
uygun nemde...
uygun ısıda...
toprağın içinde gürlüyordu...
gökler gibi çatlıyarak...

Çöl sıcaktı
Güneş
Başımda kaynıyordu
Çöl sıcaktı
Güneş
Aayaklarımda yanıyordu

insan...
her vurulduğunda...
ölmezdi...asla...
can evinin dışında...

insan...