Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Koyu karanlıklarda..
Şekilsizdim..dilsizdim..
Zira sensizdim..
Ellerim yoktu...tutunamıyordum..
Ayaklarım yoktu..gidemiyordum..
Ağlıyordum....haykırıyordum...duyamıyordum...

Ey insan...
Bilmelisin ki...
Kerpiç...
Çamurdan yapılır...
Güneşte kurutulur...
Kiremit...

Mart'ın
Güneşleri...
Usul..usul...
Ilık..ılık...girdi
Montumdan içeri...
O anda

Yaradan..
İnsanı yarattı...
En güzel yerine
Kalbini yaptı....
Onun içine
Mührünü bastı...

Bir yanım çöllerde
Aklım Leyla'da....
Aklım karışmış
Çöllerin kumlarına...
Aklım aldanmış
Seraplarına...

Aylardan...
Ocak...
Dışarıda soğuğu var...
Karayel...
Soğuktan karartıyor...
Dışarıda tipi var...

yaşamı...
iyi izlemek...
iyi gözlemek gerek...

yaşam...
nerede...biter gibi...

Sana vurulmuştum..
Kendimi sahillere vermiştim..
Adını kumsallara yazmıştım..
Dalgalar dalga geçer gibi...
Gerlip gelip siliyordu....

Gökler....
Bilinmezlikleriyle.....
Bulutlar....
İçlerinde yağmurlarıyla....
Yağmurlar....
Senin saçlarında....

Ben...
9'unda...
Doğmuşum...
13'ünde...
Ayşem...
14'ü...