Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Ben,
Senin...
Ana denizindim....
Ben,
Senin...
Geniş savanlarındım....

İçimde...
Ne kadar
Sevgim varsa...
Hepsi...açsın isterdim
Senin bağında..
Solmazcasına....

Ben...
İçimdeki...
Alemler ile...
Dönüyordum...
Hep...
Değişen eksenlerde...

Halk fakirdi...
Kuru ekmeğe talim ederdi...
Bunun kanıtı da
Fırınların önü idi...
Halk severdi...
Sevdimi de

Güneş,
Güne el sallarken...
Denizin üzerindeydi...
Ve de
Yavaş yavaş batmaktaydı..
Suyun üzerinde,

Nice
Gözler var
Bu alemde...
Şarkılara...
Filmlere...
Konu olmuş

güneşim...
sen olduğunda...
dünyam....
dünyam olmayınca....
canım...
canım olmayınca...

Rüzgar
İçini çekti...
Deniz
içini çekti...
Dalga
Şaştı

Öyle insanlar var ki...
Uçmasını beceremezler...
Karşısındakine....
'' Kuş beyinli '' derler...

Öyleleri de var ki...

Kuru kütük,
Bir zamanlar...
Köklerin toprağı...
Dalların havayı...kucaklardı....
Yaprakların...
Onların arasında