Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneş...
ışıklarını yolladı...
çınarın yaprakları...
tuttu...
sakladı onları...
ki..

Aşkın...
Elime kalem oldu
Yazanı...
Ben olayım diye...
Aşkın...
Gönlüme saz oldu

''aşk''olsun diye;
beni ben ile topladım,SEN....
seni sen ile topladım,BEN...
beni sen ile topladım,AŞK etti...
aşkolsun...!
değil mi?

aşk...;
gitarın tellerinde..
amigonun parmak uçlarında...
sinyoritanın ayak uçlarında....
benim yüreğimin en derininde
TİTRİYORDU...!

insan,
görmek istemeyince...
gözlerini kapar..,
duymak istemeyince...
kulaklarını...

A,
alfabe
onla başlıyor..
yanına...T konunca,
AT oluyordu!

diz'e dizlik...
göz'e gözlük yakışır...
diz,çökünce...
göz,süzünce anılır!

it'e itlik...

göğün,
sınırı yoktur...
zira o;
ne ölçülür..ne biçilir...
sadece,
sırtüstü uzanıp

Geçen gece...
Rüyamda,
Öyle bir davaya
Çağrıldım ki...
Davalı bendim
Davacılar....

madem...
sevmeyecektin....
o gözlerinin anlamı neydi?
çoğu kez...
seni seviyorum...der gibiydi....