Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

tuşlar...
gönlümü okşuyordu...
notalar dans ederken...
duygular beni uçuruyordu.....

kuşlar....

aşk;
minicik bir noktaydı...
herşeye rağmen
her yere sığar,
yer ayrımı yapmazdı...

kış..
baharını..
karların koynunda...
saklıyor...
bahar...
karlara inat...

gemi...
yola çıkmıştı...
denizleri...güneşleri...
illa ki...sisleri..
dalgaları...martıları...
illa ki...ufukları...

Soğuk çöl gecesinde
Bir aile yürüyordu..
Ailenin reisi ateşi gördü..
Siz biraz durun dedi..
Ateşe doğru yürüdü..
Amacı ısınmak için

Bir bahçem olsun...
İstiyorum...ki...
Çimenleri..
Hep yeşil olsun...
Sonsuzluğa değin...
Hiç kurumasın...

Ey insan...
Düşün...düşün ki...
Sensin...
Yartılanların en gelişmişi...
Fikrin'dir...
Zikrin'dir...

Gitarın tellerinde..,
Bir tını olmak vardı..ki..
Parmaklarım
Tellere her değdiğinde..
Aşkı anlatsın diye
Duymayı bilen gönüllere...

Vapurda...
Onu gördüğümde...
Şaşırdım...kaldım...
İki lastik pabucu...
Yerde...yanyana duruyordu...
Biraz yırtık...biraz yamalı...

yollar...
denize çıkıyordu...
aşklar...gözlere...
deniz...
ufuklarda bitiyordu...
aşklar...sözlerde...