Şimdi sen dinle sevgilim.
Kalkıp başka diyarlara gitmişiz.
Yani sen orada, ben burada.
Yani anla, ayrıldık diyemiyorum.
Yüreğimden çıkmadın hiç.
Ateş gibi sevdan hâlâ.
Uzanıp ebedi uykuya daldığımda.
İlk Ay ışığı kucaklayacak yokluğunda.
Sen baş ucumda, ilk şiir okuyan ol.
Ayrı analardan ayrı cinsler.
Kardeş mi olur diye söylenirler,
Olur… Hem de en tatlısı olur.
Denizler durulmadı hâlen Lara’da.
Vurur dalgalar kayalara hışımla.
Üç-beş tabure ve bir kağnı donu.
Tek yaprağın gölgesi bile yetti bize.
Kaleiçi hergün, hatta kaç gece.
Düet ve pastel bir yeşil ev ve...
Yasaklı bir şehirde yangın yeri...
Geceler hüznü, gündüzler yangın yeri.
Ne biliyorsun ki hakkım da...
Elbette sevaplarımın yanın da günahlarım vardır.
Hamurumu süt ile yoğurmadım...!
Biliyormusun susmak çok şey anlatır.
Ve yıkılıp gitti.
Ve ben altında kaldım.
Ve altında yüreğim ezildi.
Ve benim beyaz güllü gönlüm.
Ve kuş cıvıltıları arasında.
Ve bir fırtında savrulup gitti.
Bedenimde depremler yaratan
Alnımdaki boncuk – boncuk terim.
Ufuklara bakıp, ah çekip inlediğim.
Saatler ağır ağır geçer.
Sessiz isyanımı bastırır gece.
Suskun garip si...
Zoraki kabullenişlerin,
Sönmeyen ateşi.
Dinmeyen yağmuru gözümde.
Yoksa...
Yoktur hakikatten.
Yoksa yok olan neydi?
Acaba bu hayatta.
Yokluğun, yokluğunu...
Yok olunca mı hissedilir?
Üzerinden geçtiğimiz dikenli yollarda,
Kol kola önümüzdeki engelleri yenmek vardı.
Aynı zamanda ayrı dünyaların insanlarıyız şimdi.
Sırtımızda hançer, gözlerimizde yaş.
Yüreğimizde, ellerimizde de bir telaş.
Oysa, oysa her şeye rağmen deyip,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!