FERYAT ŞİİRLERİ

yanıyorsun sen
alev alev
karayakılanmayasın
başıezilenmeyesin

yanıyorsun sen
feryat figan
..

Ülküdür, türküdür bizi birbirimize bağlayan
Bu duygumuzun ölümüdür yüreğimi dağlayan
Kimi nalına, kimi mıhına vuran vurana
Nereye kadar kestiremiyorum sorana
Çok zor ama, dayan be yüreğim dayan.

Hile ile çocuklarını askerlik hizmetine yollamayan
..

Tutsağım
Seni bildiğim günden yanadır bu yangınım
Çok yanar olmuşum, kavrulmuşum
Ne külleri yüreğime doldurmuşum
Bir feryat olmuş şu garip bağrım
Tutsaklığımdan yanadır şu gönül ağrım
Sevmişim seni delice divane
..

Gece saat on iki sularında yatıp sabah da erkenden kalkarsanız gün içinde çoğu zaman yorgun oluyorsunuz, unutkan oluyorsunuz. İnsanın aklında bin türlü mesele olunca; yok işiniz, yok eviniz, şiir, öykü, deneme, çocuklar gibi, ister istemez kafa da karman çorman oluyor ara sıra...

Bazen gözlüğümü nereye koydum diye sağa sola bakınıyorum. Oradan kızım hemen sesleniyor ''Baba gözlüğün gözünde ya'' ben de ''Hay Allah kahır of ki of vay anam ben aslında sizi denemek için şaka yapmıştım.'' diye geçiştiriyorum, sonra da dönüp dönüp kendime kızıyorum. Kızmakla da kalmıyorum bazen de kendime ceza veriyorum. Gidiyorum Ceza'nın CD'sini müzik setine koyuyorum ve sesi de sonuna kadar açarak dinliyorum ki aslında hiç de sevmem adamların müziğini... Bu da bana iki türlü bir ceza oluyor...

Akşam eve girmişim saat 20.00 sularında hanım sağ olsun yemekleri hazırlamış; eşim diye söylemiyorum bir de güzel yemek yapar ki parmaklarınızı, tırnaklarınızı bile yersiniz yani o hesap. Hep beraber oturduk sofraya. On beş yirmi dakikalık bir muhabbet ve yemek faslından sonra, her Türk ailesinin klasik davranış biçimi olan hareketi yaptık tabi ki, bildiniz değil mi? Televizyonun karşısına geçtik. Kış günü başka ne yapılır ki? Yarım saat kadar sonra meyve tabağımız soyulmuş elma ve dilimlenmiş şeftali kılığında önümüze yatı verdiler. Bir taraftan da elma ve şeftalilerin çığlıkları birbirine karışıyor ''Ağabey beni ye beni ye ne olur geçen sefer elmalardan başlamıştın bu seferde şeftalilerden devam et ağabey.'' Herhalde bu feryat ve çığlıklara kayıtsız kalamazdım. Sonra bir bakıyorsunuz, akrep ve yelkovanın birbirlerini kovalaması sonucunda saat gece on ikilere gelmiş...

Pantolonu çıkartıp pijamaları çekince üstüme, şöyle bir ceplerimi yoklayayım dedim. Hay demez olaydım. O ne anahtarım yok, yok oğlu yok ortadan kaybolmuş, sizin anlayacağınız atta gitmiş. Aklımda bin türlü sorgu sual ''Acaba bir yerlerde mi düşürdüm, yoksa bir yerlerde mi unuttum, ya da birlerine mi çaldırdım gecenin bu vakti? '' Hanıma sorayım dur bir yol ''Hanım benim anahtarlarımı gördün mü buralarda? '' hanım sakin bir tavırla cevap verir. ''Gördüm az önce başka bir anahtarla kol kola girip biz yürüyüşe çıkıyoruz Ahmet Bey bizi merak etmesin dediydi.'' sinirlenir gibi yaparım. ''Sen daha dalganı geç bakalım hatun, dalganı geç.'' hanım yine oralı olmamışcasına ''Sen de dalga geçirtme Ahmet kendinle anahtar kaybedilir mi hiç? ''
..

Ateş çemberinde, Atatürk Türkiyesi toz duman
Feryat, figan, gözyaşı, acı kan kokuyor umman
Bu zaman kaypak zaman, kumpas zaman, hile zaman
Zaman birlik, zaman dirlik, zaman
Safları sıklaştırma zamanı
Yurtta barış, Dünyada barış unutma ey densiz,
Unutma Gazi Atamı
..

GÜLÜVERSEN GÜLLER AÇAR BAĞIMIZ

Yazının yabanın sendin sümbülü
Ayaklar altında biten mi oldun
Ne feryat edersin gülün bülbülü
Şimdi viran yerde öten mi oldun

..

Tanrı katında bir sevdam olsun istedim

Umut ettim ne olursa olsun bekledim

Naçiz bedenim dayanamasa da

Ciğerim dağlansa da
..

Huzuruna geldim ey büyük allahım
Ellerimi açtım sana gönülden yalvardım
Bir melek sandım ben çok aldandım
Ben razıyım kaderime onuda güldürme

Ne söylesem feryat etsem o taş kalbi anlarmı
Ecelle gülsem bin kere ölsem onun umurundamı
..

Her zamanki gibi çileden çıkmış su
Bir şelale gibi düşüyor yıllar
Ve bir feryat ürkütüyor kuşları.

Fakat bahçeler kayıtsız bunlara
Mutluluk kozalakları ıslık çalar yapraklarda
Elmalar kıpkırmızıdır
..

Gönül güldü
Döktürdün yaprak, oldun hazan.
Gönül bülbüldü
Gam ettin, ettirdin feryat figan.
Gönül saraydı
Han eyledin, yıktın ettin viran.
Gönül sendin
..

Kat kat
Delik didik carmih catisini binaen
Darmaduman düzgün üzgün mü üzgün
Kendi tarafini tutup calistiran bir tünel gibiydi
Sehre varir varmaz kendine benzemek icin can atip egik bükük
Civisini cikarip akrep azadlara gömüldügünün
Ormandan sazliklardan göcmen kuslarindan
..

Tanrım içimde bir çocuk,
çıglık çığlığa..
Ebediyete uzanmış bir feryat,
şimdi zaman..
Tutkular şaha kalkıyor..
Piyanonunun her tuşuna dokunduğunda..

..

Yağmurlu ve soğuk bir havada
Vali konağının çatısına konmuş
Hazin hazin ötüyordu bir küçük kuş
Aç mı kalmıştı,yuvası mı bozulmuştu
Belli değil…

Mevsim bahardı;ama hava soğuktu
..

Bir çığlık duyarım gecenin en derin sessizliğinde
Bir çığlık bin olur onbin olur feryat figan olur
Yırtar karanlıkları kalblere sığmayan ağıt olur
Karışır aklımız beynimizde kalan ukte olur

Anlatılmayan en mahrem fikirler vardır çığlıkta
Duygulara sığmayan ağıtlar duyulur karanlıklarda
..

yine ölümdü kapımı çalan
soğuk, ağır ve tanıdık bir acı
ben yine senin yokluğuna ağladım
hani o güven veren duruşun
ağlama de gibi bakışın var ya
ben onu aradım
yol boyunca
..

Sana susamış bir bedenin,
çöl kıvamında ki yalnızlığına
aldırmadan,
Kendime ait yalnızlıklardan;
düşüp düşüp kırılıyorum
gözyaşlarımla yapıştırıyorum zerreciklerimi

..

Kaç gecem daha geçecek sensiz,bilemiyorum
Ve her gün ağardığında,seni bekliyorum
Umudumun kırıldığı an oluyor güneş batımı
Ve ben,yeniden güneş doğana kadar,senin için ağlıyorum.

Sinemde hep yaradır sensizliğin acısı
İnan ki feryat değil duyduğun,yokluğunun yankısı
..

Unutmadığım ne var senin sesinden başka?
Her şey silinip gitmiş, sesin kulaklarımda.
Yanımda olup görsen, gelip dinlesen keşke,
Bitmeyen feryat olmuş şarkın dudaklarımda.

Sen şarkı söyledikçe su öperdi kumsalı,
Mehtap süsler dururdu dalgalarda sandalı,
..

Unutmadığım ne var senin sesinden başka?
Her şey silinip gitmiş, sesin kulaklarımda.
Yanımda olup görsen, gelip dinlesen keşke,
Bitmeyen feryat olmuş şarkın dudaklarımda.

Sen şarkı söyledikçe su öperdi kumsalı,
Mehtap süsler dururdu dalgalarda sandalı,
..

Ayrılığın ne demek olduğunu bilir misin sen? hiç tırnaklarını söktüler mi dibinden? .Kalbini söküp aldılar mı göğsünden acımadan..ruhunu ayırdılar mı yaşarken bedeninden? .Bir ateş çemberinin ortasında hiçbir çıkış yolu olmadan seyrettiler mi nasıl yanıp,damla damla eridiğini..ayrılığın acısının tüm hücrelerine yayılıp seni kahreden,damarlarına dolan zehrini öldürücü varlığını hissetin mi? .

Ağlamanın ne demek olduğunu,gözlerden akan yaşların nasıl bir ırmak haline geldiğini bilir misin sen? Bir kalbin yanışını gördün mü bir aşkın ölüşünü son nefeslerini verirken nasılda tarifsiz acılarla feryat edişini duydun mu? Seven birinin terkedilişini gidenin ardından koskoca bir enkaza dönüştüğünü gördün mü hiç? .Yanlız kaldığında bomboş odanda özlemle dopdoluyken yüreğin,ansızın anıların boynu bükük sana baktığını gördün mü her köşeden...odanın duvarları bir çığ gibi kopup üzerine devrildi mi,ellerini bilinçsizce uzatıp sonra sahipsiz kalan ellerin öksüz çocukların bomboş kalmış ellerini anımsattı mı sana? Her yer aydınlıkken birden bire dipsiz kör kuyuların karanlığına düştün mü sen? .

İşte sen bunları bilemezsin..Sen zaten aşkı sevgiyide bilememiştin ki! ! .Senin için çarpan bu kalbi,ağlayan bu gözleri,akan onca gözyaşlarının nehirlere döndüğünü hiç görmedin ki! ! .Acıyan bu yürekti ızdırap çeken bendim sana hiç belli etmedim ki..sen vefasızdın sen acımasız sen en güzel duyguların katiliydin...Sen yürek yarası nedir bilir misin?

Evet bütün bu acıları senden aldım ben..sen yaşattın bana aşkların en ızdırap verenini..pişmanım seni böylesine sevdiğim için pişmanım kendimi sana körükörüne mahkum ettiğim için! ! .
..