Çekilecek şey mi yar hadi söyle?
Kimlere " Yar" dersin benim yerime?
Hiç seven sevene eder mi boyle?
Kimseleri koymayasin yerime...
Ya ferman çıkartasın bu serime,
Memmed Hüseyin ŞEHRİYAR
İranın Tebriz şehirinde 1906 yılında doğdu çocukluk yılları baba yurdu olan karaçemenin hoşgenap kasabası Heydarbaba köyünde geçmiştir. Köy adını eteklerinde kurulduğu heydarbaba dağından almıştır. Şehriyar 1936 yılında çok sevdiği babasını kaybeder. Bunun üzerine şiddetli ruh buhranları geçirir. Bu sıkıntılı yıllarını atlatmasında annesinin büyük yardımı olur. Bu ızdıraplı ruh halinin tesiri ile çocukluk yıllarının geçdiği bölgeye gider doğduğu yerlerin değiştiğini görür.Annesininde şehriyara farsça değil kendi dilinde şirler yazmasını arzu etmesinden dolayı Heydarbabaya selam şiir'i doğar.Şairimiz 18 eylül 1988 yılıda tahranda vefat etti sevgi ve saygı ile anıyoruz.
Heydar baba yıldırımlar çaxanda
Seller sular şakgıldayıp axanda
Gızlar ona saf bağlayıp baxanda
Ey Mevla’na gizleri aşikâr kılan yüce er,
Her anlam, mana,itibar bulmuş seninle.
Cihanda bulunmaz Konya gibi bir yer,
Varlığınla berekete gark olmuş şimdi.
“Çok şaşılacak şey ben bu iki zıdda aşığım âşık,” dersin,
Uçun kuşlar uçun kuşlar,
Yar huzruna varın kuşlar,
Bu can bana külfet olmuş;
Deyip haber edin kuşlar.
Kula esir olma tutsak,
Sakın ha... soluklandığıma inanma;
Aldığım nefes,fizyolojik bir ihtiyaç.,
Sakın ha...aklım beni taşıyor sanma;
Aldatmasın seni uzaktaki yamaç!
Ararken seni bir başkası.....Eyvah! ..
O yârin yok bana bir kelamı,
Acep kelama layık mı değilem?
Ne haber eyler ne gelir selamı
Bir selama da layık mı değilem?
Gönül söz dinlemez durmadan cayar,
LEYLA ŞİİRİNİ DÜZELT
İstesem de gönül ayrılmıyor senden,
Usandım,sana tapan gönül elinden,
Yemin boşa dönerim başa yeniden
Leyla’dan beterim serabın peşinde
Hani ne isterdim bilir misin?
Hep bahar olsa hayat,
Taze kalsa her yıl mevsim,
Yarınlar umutla dolsun;
Hep mutluluk olsun isterdim.
Yar sevdandan geçemedim,
Nerden çıktın sen karşıma?
Tersin düzün seçemedim,
Nerden çıktın sen karşıma?
Arsız gönlüm gitme yâre,
Hafif bir rüzgar okşuyordu,
Güneşin altında ki baygın,püsküren küçük dalgaları.
Öte yandan ufukları yaran,
Heybetli,azamet bakışlı,
dağlar;
kızgındı,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!