Ferhangi Şiir Şiirleri - Şair Ferhangi Şiir

Sen benim bahçemdeki tek gülüm
Aşıklar kevanın uğradığı hânım
Sen, sen diye atan sol yanim
Damarında ki akan kanımsın
Sen beni vazgeçer mi sanırsın?

Beni bekliyorsun değil mi?
Gelemem, derman kalmadı bende,
Tükendi dermanım,
Bekleme beni...
Ağlama,beni çağırma,
Yollar çok uzun, aramızda engeller var.

Yoruldum be yoruldum
Artık eskisi gibi değilim
Kalemim bile sustu artık
Hayat mı beni yordu ben mi yorgunum
Bir adım atasım yok
Üzerimde bir ağırlık var

ANONİM

Yoruldum baba, hemde çok yoruldum.
Büyüdüm, dertlerimde büyüdü
Çocukluğumu özledim baba!
Üzerimdeki yükleri kaldıramıyorum

Bu günlerde çok yorgunum
Yataktan bile kalmasım yok
Masamda çayım elimde sigaram
İnan bana bir nefes bile çekesim yok

Bilmem ben mi yoruldum?

Benim yosun gözlüm.
Seni hep şiirlerde anlattım.
Artık yeni yeni cümleler lazım senin anlatmak için,
İçimde o kadar çok büyüyorsun ki.
Bir güneş gibi, gökyüzündeki yıldızlar gibi say say bitmez.
Sen hep konuş, sen hep bak yüzüme,

Benim yosun gözlüm .
Seni hep şiirlerde anlattım.
Artık yeni yeni cümleler lazım senin anlatmak için,
İçimde o kadar çok büyüyorsun ki,
Bir güneş gibi,
Gökyüzündeki yıldızlar gibi say say bitmez.

Ellerim boş, ışıklar loş
Sensizken herşey boş
Yanımda değilken ben yaşamıyorum

Yusuf kuyudayken saraydaki züleyha nasılsa
Aklımda sen varken kaderime başkası yazılsa

Bir sevdiğim var adı Züleyha
Uzaklarda çok uzaklarda ama heran yanımda
İnan her dakika heran damarımdaki akan kanımda
Seni çok seviyorum badem gözlüm
Bilmiyorum birgün kavuşur muyuz

ZÜLEYHA

Şairin penceresi şiiridir.

Kanadı kırık bir kuş gibisin Züleyha.
Ne uçabiliyorsun uzaklara,