Beni bekliyorsun değil mi?
Gelemem, derman kalmadı bende,
Tükendi dermanım,
Bekleme beni...
Ağlama,beni çağırma,
Yollar çok uzun, aramızda engeller var.
Ben artık yolumu, yöremi bulamıyorum.
Dizlerimin dermanı yok.
Yorgunum, yorgun.
Sanki yağmur yağmış da sırıl sıklam ıslanmışım.
Suyun içinde çırpınan, ve çıkamayan biri gibiyim.
Sanki su yüzüne çıkmış bir balık gibiyim.
Çamurun içine batmış bir divane gibiyim.
İçim hasret, içim özlem ama vücudumda derman yok.
Gelmek istesem de gelemiyorum.
Ellerim kalkmıyor, gözlerimi açamıyorum.
Hasretinden ölüyorum ama bir adım atamıyorum.
Ağa takılmış bir balık gibiyim.
Zindana düşmüş Bir Yusuf gibiyim.
Esir kampına düşmüş Bir esir gibiyim.
Boynu bükük konuşamayan bir esir gibiyim.
Zincire bağlı bir mahkum gibiyim.
Ne konuşabiliyorum,ne bir adım atabiliyorum.
Ağlama sakın, beni çağırma.
Dermanım yok, takatim yok.
Yollarım Irak, yolumu yöremi bulamıyorum.
Biliyorum şimdi oralarda güneş vardır.
Senin sıcaklığın gibi sımsıcaktır.
Ama talan oldum ben.
Yollar uzak, kuş uçmaz kervan yürümez bir yerde gibiyim.
Gel deme bana... Gelemem yar.
Bekleme beni... Gelemem yar.
16.06.2026
Ferhangi siir
Ferhangi Şiir
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Özlem




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!