Ferhangi Şiir Şiirleri - Şair Ferhangi Şiir

Senden sonra yaşadım mı bilmiyorum ?
Sen gittin ya,
Hasretin yokluğun kor gibi yaktı beni ,
Bir türlü kendime gelemedim.
Alışamadım sensizliğe .
Alışmak kolay mı yâr .

Hani bana bir söz vermiştin ya
Ne olursa olsun geleceğim diye
Demiştin, hayatım sen nasıl birşeysin diye
Beni ben yapan sendin biliyor musun?
Umudumu kaybetmedim seni bekliyorum

Gözlerin hep seni aradı
Umutlarıma hüzünlerimi hep şarkılarda şiirlerde buldum
Bir elimde sigara bir elimde çay
İçmeyi denedim sen yoksan
Hiçbir tat alamadım
Sayende özlem, hasret, çile çekiyorum

Ey sevdiğim
Ellerim semada dualar ediyorum.
Gökyüzünden sensizlik düştü bahtıma ,
Eğer sana şiir yazmazsan bir gün bil ki ölmüşümdür.
Şiirlerim hep sana, hayallerimde hep sen,
Düşlerimde hep sen varsın.

Sen benim için imkansızdın.
Bir hayaldin sen benim için.
Kaf dağının arkasında ulaşılmaz bir varlık.
Sen aklımla kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.
İçimde bir yara var kapanmıyor.
Kalbim, kalbim ağlıyor,

Seni neden unutamadım biliyor musun?
Çünkü senden sonra gelen herkes senden çok sonra geliyordu…
Yerine koymak istediğim hiç kimse, sen olmayı başaramıyordu.
Sevemiyordum senin gibi dokunamıyordum Benden bir parçaymış gibi hissedemiyordum
hiç kimseyi.
Sen…

O senin için yasak dediler.
Yasaklar çiğnenmek içindir dedim.
Ama o senin için imkansız dediler.
Önemli olan imkansızı başarmaktır dedim.
Onunla olmaz olamaz dediler.
Dünyada olmayacak hiçbir şey yok dedim.

Bende hasret var, çile var, dert var.
Ama sen yoksun
Farzet sende yanımdasın,
Farzet yağmurun altında,
Senin sokağında bir yağmurum ben...
Farzetki rüyandayım

Şimdi sen ordasin ben burda
Şuan yaninda olmayi çok isterdim
Ben burda senin için yanarken
Sen orda usuyomusun
Sen ordasin ve orasi çok şanslı
Sevdiğim kara gözlüm benim

Güneş her battığında hüzne boğulduğum
Her doğduğunda yüzümde oluşan tebessümüm
Kaybolduğum bu ıssız şehirde
Ağlayan gözlerimi kurutan sen miydin?

Gönül yaram,yaşam pınarım,kalp çarpıntım