Ferhangi Şiir Şiirleri - Şair Ferhangi Şiir

Uzaktan seviyorum seni
Hasretin kor gibi yaksa da
Kavuşmak hayal olsa da
Gözlerim yaşla dolsa da
Uzaktan seviyorum seni

Dünyada öyle insanlar varki
Hayatı hep tiyatro
Oyun oynamayı hep meslek edinmiş
Ağzı tatlı söz yapan
Gülüşlerinde çiçekler açan insanlar
Maalesef aldanıyoruz her tatlı söze

Badem gözlüm.
Sen varsan her yer rengarenk,
Seninle kışlar bile bahar,
Kokun, ciğerlerime dolan o kokun,
Vazgeçemiyorum senden.
Sen nasıl bir şeysin böyle,

Senin mutlu olup
Eğer bir gün senelerdir beklediğini
Hayalini kurduğun kişiyi buldum diyip de hayatına alırsan
Sakın ona seni içime çektim
Seni kalbimin içine gömdüm
Ben seni çok sevdim

Badem gözlüm.
Sen varsan her yer rengarenk,
Seninle kışlar bile bahar,
Kokun, ciğerlerime dolan o kokun,
Vazgeçemiyorum senden.
Sen nasıl bir şeysin böyle,

Vazgeçtim herşeyden.
Artık hiçbir mutlulukta gözüm yok.
Kendi halimde yaşamak istiyorum.
Herşey den herkes ten uzak,
Bu bir kaçış değil aslında,
Anladım ki zorlamayla hiçbir şey olmuyor.

Dostun en güzel giysisi vefadır Hünkar.
Mevlânâ hazretleri mesevesinde şöyle anlatır.
Genç adamın biri, her gün gelir babasına,
Benim çok dostum var,senin ise bir tane dermiş
Babası bir gün itiraz etmiş ,
Demek çok dostun var.

Neden sert set esiyorsun rüzgâr
Senin yüzünden gökyüzü bulutlu
Senin yüzünden bana bütün bu olanlar
Bütün meyva bahçemi yıktın rüzgâr
İçimde yangın vardı kor olmuştu
Yeniden tutuşturdun rüzgar

Nasıl da sevmiştim seni.
Nasıl da düşmüştüm yollarına,
Gözümde sen dünyanın en güzeliydin.
Kimseye benzemiyordun.
Sen kırlarda papatyalardan bile güzeldin.
Sen benim gözümde gülden bile güzeldin.

Nasıl da sevmiştim seni.
Nasıl da düşmüştüm yollarına,
Gözümde sen dünyanın en güzeliydin.
Kimseye benzemiyordun.
Sen kırlarda papatyalardan bile güzeldin.
Sen benim gözümde gülden bile güzeldin.