Fazilet Özcan Şiirleri - Şair Fazilet Özcan

Vuruldu yigitler okla vuruldu
Hain tuzak kurup tahta kuruldu
Adaleti hakkın kimden soruldu
Dersen ne hak ne nizam kalmış
Fazilet özcan

Ayrılıgi sormayın bana
Vuslatı sorun
Gözlerimde aşkı
Ellerimde sevdayı
Her adimimda gorun
Sarhoşlugumu

Söz ağızdan çıkmışsa
Geri dönmez
Gider giderse
Ya yakar yok eder
Yada kendine taht eder...
Kurşun namludan çıkmışsa

Yalan
Ne çok da yalanlar içinde kalmışım
Sazı yalan sözüde yalan duruşu yalan
Nasıl da aldirmadan bos sevdana kanmışım
Gülü yalan bülbülü yalan sevdasi yalan....

Gel oyna git oyna simdi yalancının mumuyla
Eğlen coş sen costukca o konuşsun nutkuyla
Ev yapılır mı hiç şu denizlerin kumuyla
Bağlanıp nasıl kaldın birde onca tutkuyla...
Fazilet özcan

Sesime ses vermez ki bagirsam koca daglar
Her dakika gönlumde acan güllerim ağlar
Gecse asir gecsede özlemle belki çağlar
Adinı anar yürek bekler hep yamaçlarda...
Fazilet özcan

Yol uzunca bir çizgi Yükse ağır mı ağır
Seslenipte dağlara dilediğince bağır
Yakılanır ses dönüp gelir yine kendine
Haktan gayrısı duymaz inan insanlar sağır...

Fısıltı ise yeter kalpten geçirsen bile

😢😢😢🙃🙃
Bitmiyor dünyanin onca hilesi
Dolmuyor ömrumun keder çilesi
Üstüne boş kaldi pazar filesi
Patlıcan biberim zamlara kaldı
Domates soğanı gör eller aldı

Zindanlar Karanlık
Her sabah bir güneş yine doğuyor
Size yağmur Turk e keder yağiyor
Zalimin zulmünde beden soğuyor
Zindanda gorunmez güneş doğmaz hic
Zindanlar karanlık yağmur yağmaz hiç

Şu dünya zindan oldu şu cilekar başima
Hasretini yurekte inan dindiremedim
Kaldim yapayalnız gurbette tek basıma
Bu dünyanın yukunu tenden indiremedim
Fazilet Özcan