Hayal gercek arasi gün be gün hep dolaştım
Kimi gün mutlu oldum üzüldüm kimi günde
Kapandim secdelere yalvarıp da el açtım
Barış gelsin dünyaya yarın icin bugünde
Köyler de şehirler de sokakları dolaştım
Hep hüzünü yaşadık
Bugun mutlu olalım
Ağır yükler taşıdık
Bugün mutlu olalim...
Gel el ele verelim
Kimdim ben?
Ben kimdim?
Bu bozulmuş cümleler içinde
Bir kelimemi
Sahipsizmiydim
Bu ele gelmez kainat içinde
Tenime dokundu soğukça bir el
Aldı çekip ruhu derinden o el
Bu koca dünyaya sığmayan bu el
Ucu dar sığdığı topraktan bir ev
Tahtadan yapti iki el bana bir ev...
Alır ve götürür başka aleme
Okundukça kitap sona yaklaşır
Alınır her bilgi kağıt kaleme
İnsan öğrendikçe bir başkalaşır
Her lezzeti tadar insan alemi
Sevginin dili yoktu
Akardı nehir gibi
Usulca
Kalpten kalplere
Kendi yolunu bulup
Giderdi umut içinde
Ağlasam sızlasam söyle ne cikar
Hasret mi bitecek söyle bileyim
Şu çöllere düşsem beni mi yakar
Soyle de ne olur söyle bileyim
Söyle bırakıp da nasıl sen gittin
Çiçekler topladım
Kır çiçekleri
En çok kır çiçeği
Yakışır dedim
Kendi kendime
Annemin o güzel
Vur dedim kadere vur vurdukça vur
Kalmayacak madem şu dünya da adın
Dur dedim kendime yeter dur artık dur
Çırpınma boşuna kırılır kanadın....
Dön dedim dünya dön döndükçe yine dön
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!