Toprak misali gözlerim
Bekliyordu
Olmamı istedıgın yerde
İstediğin gibi
Bekliyordu
Yagmurların ıslattıgı
Unut diyordu yağmur baktığım penceremden
Fakat sisle kaplı o şafak diyordu savaş
Damla damla yagmurla yağdığım penceremden
Àkıpta gidiyorduk sensiz biz yavaş yavaş..
Gözlerim mi pusluydu akan yaşlardan yoksa
Yeşil mi? beyaz mı yoksa siyah mı?
Ah benim çilekar şu dertli başım
Ne renge bürüdün yoksa bu ah mı?
Kaderin esiri benim bu bahtım
Bilemedim nedir bu halin dünya
Sen bana sev dedin
Ben bir tek seni sevdim
Sen bana aşkı gösterdin
Ben bir sende aşkı gördüm
Bumu nedeni
Gittiğin de
O kocaman boşlugun
Tek sebebi
Yokluğunla başa çıkacak kadar
Eziliyorum
Tükeniyorum yavaş yavaş hayat izinde
Kaybolupta gitmeme eminim çok az kaldı
Riyakarca doğdu şu günler kader içinde
Meğerse herşey sahte beni hiçliğe saldı
Göz yalan söz yalansa tende ise can yalan
Ellerin elimden kayıp gitmesin
Aramıza hasret asla girmesin
Sensiz yaşanır mı sen bilemessin
Bu ömrüm ve düşler hep senin için
Seyrine daldığım sonsuz gecemsin
Bekliyordu her birimizi sabırla
Başlıyoruz yeni bir hayata
Ama yorgun ama ağır ağır
Fakat olabildiğince olgun
Yeni bir baçlangıçtır bu
Nasıl yol aldıgını bilmeden
Keşke aşkın sevdan gerçek olsaydı
Gönlüm deli gibi seni severken
Aşkın gülleri tek tek solmasaydı
Henüz baharında yeni dererken
Ardında ne bir iz vardı nede ses
Ne sondu giden bu yolcu
Nede ilkti
O kapıdaki boş tabutu
Birazdan dolduracaktı
Ani ve habersizdi
Gidişi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!