Ey sevgili gel artık yolun yarısı bitti
Otuz beş yaşını gönül çoktan devirdi
Şimdi yokuş iniyor ur merdivenlerden
Hiç mi ibret almazsın ansızın gidenlerden
Kaç nefes kaldı sanki alıp ta vereceğim
Kaç söz kaldı elini tutup söyleyeceğim
Gözlerim uzaklara dalıp seni arıyor
Kulaklarım bir seste belki bana gel dersin
Günleri birbirine ekledim ömür yaptım
Mevsimleri bitirdim ey sevgili nerdesin
Ufkumda batan güneş aklıma düşürüyor
O güzel gözlerini bu sokakta fahriye
Bir anda duruyorum sokağın ortasında
Başka bir hayal beni karşılıyor fahriye
Şimdi kendi kendime güldüğümü görüyor
Bu gece Ağladım kendi kendime
Gözyaşım ıslattı bütün her yeri
Bambaşka bir dert ekledim derdime
Matemim soldurdu gonca gülleri
Bu gece Ağladım kendi kendime
Gözyaşım ıslattı bütün her yeri
Bambaşka bir dert ekledim derdime
Matemim soldurdu gonca gülleri
Üzerime Yağdı bitmez çileler
bir güne bir ömür sığdı sayende
aklımı fikrimi çarkedemedim
ömrümü bir günde sona getirdin
bir günde yaşlandım farkedemedim
sevgin yalan aşkın tuzakmış meğer
bir güne bir ömür sığdı sayende
aklımı fikrimi çarkedemedim
ömrümü bir günde sona getirdin
bir günde yaşlandım farkedemedim
sevgin yalan aşkın tuzakmış meğer
Kalbime inecek birgün bu korku
Sebebim olmanı istemiyorum
Anlatılmaz İnan bana bu duygu
Farkında değilsin çok seviyorum
Merak ediyorum elimde değil
bir tren çığlığı kulaklarımda
kanlı yaşlar düşer yanaklarımda
bir dua gibiyken dudaklarımda
adını nefretle anmak farz oldu
kör bir kuyu sanki hala derinde
Gönlümde ki yangını görmek istemiyorsun
Sana da birgün sevmek kolay olsun MİHRİBAN
Açtım sonuna kadar girmek istemiyorsun
Bensizlik sana her gün saray olsun MİHRİBAN
Çevrendeki insanlar karşında köle olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!