Ne bahar göreceksin nede güneşli bir gün
Duygusuz hislerinle yaşamaya devam et
Çok pişman olacaksın beni anladığın gün
Sen böyle insanları dinlemeye devam et
Yürüdüğün yolların sonuna geldiğinde
Dahası yok bundan sonra verdiklerimin
Üşümez artık ellerin
Kalmazsın kara kışlarda
Olmazsın yorgun bakışlarda
Yorulmazsın artık yokuşlarda
Kaybetmezsin korkularını
Dahası yok bundan sonra verdiklerimin
Üşümez artık ellerin
Kalmazsın kara kışlarda
Olmazsın yorgun bakışlarda
Yorulmazsın artık yokuşlarda
Kaybetmezsin korkularını
Çilingir sofrası kurdum gönlüme
Gidişine hergün içer ağlarım
Senin bu hasretin yetti ömrüme
Her derde bir kapı açar ağlarım
Aklımda çok şey var dilimde tek sen
Ben büyüdüm içim dertlerle doldu
Çocuklum günlerim neredesiniz
Kalbime samansız korkular doldu
Çocukluk günlerim neredesiniz
ömrüm kollarında son bulsun diye
tanrıma her gece çok dua ettim
kaderim kederim bu olsun diye
tanrıma her gece çok dua ettim
aşkın kıymetini bilelim diye
yalnızlık karanlık kuyu gibidir
içine düştünmü çıkamazsınki
acılar kalbine dertten bir duvar
ördümü bir daha yıkamazsınki
Hergün seni düşünmekten usandım
Ya gel yada şu aklımdan çık artık
Böyle yarım bir halde yaşanmıyor
Ya kaldır yada tümüyle yık artık
Yaralı bırakma garip gönlümü
ukusuz bıraktın beni her gece
bunun adı sevda değil zulümdür
verdiğin ızdırap çile işkence
bunun adı sevda değil işkence
ateşe atarken mektuplarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!