Aklım fikrim hep sende seninle sevişmekte
Yıldızların altında bitmeyen bir gecede
Ay ışığı düşerken denizin ortasına
Herkesten çok uzakta sarılsam bende sana
Yakamozlar düşerken denizin üzerine
Hayat sana aci verdigi zaman
Aklina yalnizca ben gelecegim
Gonlune sancilar girdigi zaman
Aklina sadece ben gelecegim
Bitmeden ömrüme verilen süre
Azrailden önce ne olursun dön
İster vur istersen yarala beni
Akşamdan sabaha ne olursun dön
Al beni kollarına sarıl bana ne olur
Sana senin aşkına ihtiyacım var benim
Karanlıkta titreyen ürkek çocuk gibiyim
Sımsıcak bakışına ihtiyacım var benim
Sararmış solmuş bütün mevsimlerin tadı yok
Artık hiç kimseye güvenmiyorum
Bütün ümidimi çaldı insanlar
Kalbim boş olsa da gir demiyorum
Aşka inancımı aldı insanlar
Hep iyi niyetin kurbanı oldum
Ne hikmetse bitmiyor bu kavgalar
Sönmüş yüreklerin aleviyim ben
Yolum sevgi yolum aşktır yolum hak
Hem sünni yim hemde aleviyim ben
İçimde dinmeyen bir fırtına var
Herkese iyiyim demek yoruyor
Biliyorum artık gelmeyeceksin
İnsanlara seni sormak yoruyor
Utanmasam yaşlar dökeceğim ben
Bize öyle hainlik öyle yanlış yaptı ki
Anne nasıl doğurdun böyle bir ŞEREFSİZİ
Doğru bildiği yolda öylesine saptı ki
Anne nasıl doğurdun böyle bir ŞEREFSİZİ
Taş olsaydı belki de bir duvarda dururdu
ey gönlüm kendini yorma boşuna
seni beni bizi anlayamazlar
acımızı içimize gömeriz
ne yapsakta bizi anlayamazlar
mecnun olup çöle düşsek nafile
Bu gece içiyorum bitmeyen efkarımdan
Kanlı yaşlar akıyor hüzünlü gözlerimden
Ben miyim insanların içinde en dertlisi
Anlayın beni artık sistemli sözlerimden
Hiç bir şey istemedim kahpe felek ben senden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!