Sen benim ömrümün ilkbaharıydın
Sorduğun sorunun son kararıydın
Yıkılmaz kalemin tek duvarıydın
Sen verdiğin söze ihanet ettin
Ardından yas tutup ağlarım sanma
Kaç kez sevdim diye kalbime baktım
Meğer hiç olmamış senden öncesi
Karanlık nedir ki ben gündüz yaktım
Gece ay doğmamış senden öncesi
Sen ilk harfi oldun aşkın sevdanın
Hani bana sormuştunya
Beni seviyormusun diye
Seni hayatımdan çıkarsalar
Geriye hiç bir şey kalmaz
Ölümüne sevmiştim seni delicesine
Bu yüreği bedenden söküp verircesine
Aklım fikrim sendeydi dua edercesine
Şimdi her şey tükendi artık senden vazgeçtim
Yaşadığım ne varsa senin olsun al senin
Islanan gözlerim sebepsiz değil
Ben seni sevmeyi özledim sevdam
Şımaran sözlerim edepsiz değil
Ben sana gülmeyi özledim sevdam
Nermin Eker
farkında olmadan çok kırdım seni
sözlerinden senden özür dilerim
gereksiz boş yere çok yordum seni
gözlerinden senden özür dilerim
utanç duyuyorum yaptıklarımdan
Ne zaman sokağında gelip geçsem sevgilim
Parmaklarım ucunda yürüyorum bilesin
Ayak seslerim seni uyandırmasın diye
Parmaklarım ucunda yürüyorum bilesin
Benden başka kimse yok ne yazık ki sokakta
Şekersiz içiyorum artık bütün çayları
Yalnız ve tek başıma
İçinde karıştırdığım nice şiirlerim var
Çay kaşığı kullanmadan
Hangi sabah çıkar gelirsin bilmiyorum
Kahvaltıma yetişip
Beni yıllardan beri tanıyorsunuz az çok
Benim sözlerim size dokunacak mı hocam
Firavun kadar zalim olanlar öldüğünde
Onlara da bir sela okunacak mı hocam
Her türlü haltı yiyip şeytana bok atanın
Öyle bir dünyaya geldin ki oğul
Kedinin aslanı boğduğu yerdir
Büyüdüğün zaman anlayacaksın
Karanlığın her gün doğduğu yerdir
Üstüne gelecek dert yığın yığın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!