Ey vefasiz beni bıraktın gittin
Ardından yollara baktım ağladım
Bilmem ki beni ne için terkettin
Kuşkular içine aktım ağladım
Çare bulunmuyor dil yarasına
AĞLADIN MI ?
BU ŞEHRİN EN ÜCRA KÖŞELERİNDE
SOKAKLARA BİR ÜMİT BAĞLADIN MI ?
TESELLİ ETMEYEN ŞİŞELERİNDE
DERDİNİ DİNLERKEN HİÇ AĞLADIN MI ?
AĞLADIN MI ?
BU ŞEHRİN EN ÜCRA KÖŞELERİNDE
SOKAKLARA BİR ÜMİT BAĞLADIN MI ?
TESELLİ ETMEYEN ŞİŞELERİNDE
DERDİNİ DİNLERKEN HİÇ AĞLADIN MI ?
Bu şehrin en ücra köşelerinde
Sokaklara bir ümit bağladın mı?
Teselli etmeyen şişelerinde
Derdini dinlerken hiç ağladın mı?
Sarhoş masalarda sızıp kaldıkça
Ben ne zaman bir şiir okumaya kalkışsam
Aklıma ilk önce sen geliyorsun MİHRİBAN
Onun kadar olamam ne kadar da yarışsam
Kalemime bir mana oluyorsun MİHRİBAN
Abdurrahim Karakoç şiir diye mektubu
Sol yanımda bir ağrı sebebi ne bilmem ki
Yokluğunun verdiği acıya benzemiyor
Hasretide yaşadım ızdırabıda gülüm
Bu ölümün geldiği sancıya benzemiyor
Zaman geçmek bilmiyor seni düşündüğümde
Masamda kadehim karşımda resmin
Bir sana bir bana içtim bu gece
Dudağımda yarım bir şarkı ismin
Sensizliğe şişe açtım bu gece
Her yudum içimde oldu bir yara
Bu günlerde seni çok arıyorum
Içimde tarifsiz bir heyecan var
Eski dostlarıma hep soruyorum
Aklımda fikrimde çılgın şeyler var
Aklım fikrim hep sende seninle sevişmekte
Yıldızların altında bitmeyen bir gecede
Ay ışığı düşerken denizin ortasına
Herkesten çok uzakta sarılsam bende sana
Yakamozlar düşerken denizin üzerine
Hayat sana aci verdigi zaman
Aklina yalnizca ben gelecegim
Gonlune sancilar girdigi zaman
Aklina sadece ben gelecegim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!