Yıllar yılı seni çağırdım durdum
Yollarına baka baka yoruldum
Dostumdan düşmanımdan hergün sordum
Gelme bu günlerde nolur evde kal
Davetsiz bir misafir gibi girdin kalbime
Evin mi yok güzelim her gece yanımdasın
Ben nereye gidersem gideyim benimlesin
Evin mi yok güzelim her gece aklımdasın
Geçtiğim sokaklarda benimle yürüyorsun
Ey istanbul gözün çıksın kör olsun
Sevdiğimi başkasına yar ettin
Seninde ne işin varsa zor olsun
Her sokağı üzerime dar ettin
Ayırdın elimi tuttuğum elden
Ey sevgili gel artık yolun yarısı bitti
Otuz beş yaşını gönül çoktan devirdi
Şimdi yokuş iniyor ur merdivenlerden
Hiç mi ibret almazsın ansızın gidenlerden
Kaç nefes kaldı sanki alıp ta vereceğim
Kaç söz kaldı elini tutup söyleyeceğim
Gözlerim uzaklara dalıp seni arıyor
Kulaklarım bir seste belki bana gel dersin
Günleri birbirine ekledim ömür yaptım
Mevsimleri bitirdim ey sevgili nerdesin
Ufkumda batan güneş aklıma düşürüyor
O güzel gözlerini bu sokakta fahriye
Bir anda duruyorum sokağın ortasında
Başka bir hayal beni karşılıyor fahriye
Şimdi kendi kendime güldüğümü görüyor
Bu gece Ağladım kendi kendime
Gözyaşım ıslattı bütün her yeri
Bambaşka bir dert ekledim derdime
Matemim soldurdu gonca gülleri
Bu gece Ağladım kendi kendime
Gözyaşım ıslattı bütün her yeri
Bambaşka bir dert ekledim derdime
Matemim soldurdu gonca gülleri
Üzerime Yağdı bitmez çileler
bir güne bir ömür sığdı sayende
aklımı fikrimi çarkedemedim
ömrümü bir günde sona getirdin
bir günde yaşlandım farkedemedim
sevgin yalan aşkın tuzakmış meğer
bir güne bir ömür sığdı sayende
aklımı fikrimi çarkedemedim
ömrümü bir günde sona getirdin
bir günde yaşlandım farkedemedim
sevgin yalan aşkın tuzakmış meğer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!