Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Zordur fatih güler olmak baba
Çünkü hayatın önünden gittim hep
Sana dağ dendi
Ama yağdırdığım kar görülmedi omzundaki
Baban sana içiyor fatih dendi
Gözlerimizden içtiğimiz yaşlar silinmedi

Biri ölmek ister
Diğeri kanserine kahrolur
İşte hayat böyle gariptir
Duada da başkasına bencildir.

Engelli çocuğun oldu
Saraylara layık annem
Yalan dünyan dertle doldu
Elini öperim annem

İki evladın anası

Asena’nın, kurdun, ülkünün
Eğer dişi kırılırsa
Bilerek anlayınız ki
O dönem ülkem için
Geri yolu olmayan
Döneme giriyoruz demektir

Seviyorum dedikçe
Volkan patlar gönlümde
Fışkırarak yanardağ
Küllendi yanan dilim

Dört mevsimin içinde

Benden kaybolma emi ablacığım
Arayacak dermanım kalmadı da

Hiç gözyaşı dökme emi ablacığım
Eşlik edecek gözyaşım kesildi de

Allah’ın en son elçisi
Gönüllerimizin tek nuru
Ahmet Mustafa Muhammed
İslam’ın fatihi Nebi

Mevlana’nın gönül dostu

Sen simdi konuşma arkadaş,
Sabaha kadar ben konuşacağım.
Ağzını açma
Dertli arkadaşını sabaha kadar dinle.
Dün gece ben uyuyamadım,
Nasıl uyuyayım yahu,

Kışın tam ortasındayım
Çubuk’un köylerinde misafirlikteyiz
Buz gibi havalarda ocağın başındayım
Bazlamalar kabarıyor
Sıcak bazlamaların içine
Bir de tereyağı sürülüyor ki

Başımıza yazma bağlayarak namaz kılarız
Meğer biz gericiymişiz

Sakal uzatarak küpe takarız
Birisinden alay ediliriz