Ben ölmedim dostlar ölmedim
Şiirimle yaşatın beni
Toprağa can verdim sadece
Sulayarak yaşatın beni
Toprağım bol olsun, üşürüm
Ayak ile dil
Ne kadar lazımmış meğer
Sıkılınca dağa kaçmak
Nefes kısılana kadar
Rahatça haykırmak gökyüzüne
Artık yeter diye
Simdi nerdesin, neden boşuyorsun
Uçurumlardadır seven kalbim
Saçımı süpürge etmedim mi senin için
Aşçın, eşin, hayat arkadaşın
Evladımızın annesi olmadım mı canım
Bahrimiz her gece seni sayıklıyor
Bir umut doğdu
Sabah güneşi gibi
Gözleri masmavi gök gibi
Doldu gözleri bulut gibi,
Yağmurlar döktü basacağı toprağa,
Umutlarını yeşertsin diye.
Kader engellemiş yıllarımı
Dünyandan engellenirsem ne olur
Engellenmezsem ne olur
Bütün aşklara zincir vurmuş
Ne mahkumlar yaşamışım
Tek kalpli hücremde
Bu can,cananına muhtaç
Bu gönül,kalbime yenik
Bu yüz,tebessüme yasak
Bu gülüm,bülbüle hasret
Bu gurur,yaşamaya tutsak
Bu ömür,oynamaya vasat
Bu dünyaya bir insan geldi,
İlginçtir bunun canı can değil.
Daha iki günlükten
Bunun canını hiç zannediyorlar
Bunun canı can değil patlıcan.
Biz yalnızların şairiyiz
Belki gazete üstünde yada altında
Belki de saç sakal karışmış
Aşkın terkedilmiş garip sokağında
Biz yalnızların şairiyiz
Tekerlekli sandalye nedir bilir misiniz,
Sakatlık nedir bilir misiniz,
Bir damla gözyaşı her şeyi anlatır
Vurmak nedir bilir misiniz,
Vurdurmak nedir bilir misiniz,
İnsanlık yetim kalıp
Yavan ekmek bayatlar
Dost katık bulunmayıp
Aç gezerler biz ölünce
Gönül yağmuru bitip
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum