Fatih Dumbay Şiirleri - Şair Fatih Dumbay

Ne fark eder ki gül lale
Her dert getirmez bu hale
Gerek var mıdır suale
Mecnuna çöl sorulur mu

Gönül aska meyillidir

Bakışınla düşerken bir kıvılcım
Yüreğimde alev alev kor sensin
Yalnız sevdan ile diner aşk sancım
Bu yangını söndürecek kar sensin

Aşkın ile tekrar doğdum külümden

İyisin güzelsin çok hoşsun ama
Aşkını gönlüme sunuşun soğuk
İsterim gönlüm aşkla coşsun ama
Gönlümde tutuşup yanışın soğuk

Kurt misali çıkıp ürküttün beni

Dur gitme ne olur önce bir dinle
Ne günler yaşadık yar biz seninle
Mecnun'dan beterdim senin derdinle
Şimdi çekip gitmek revamı söyle

Vurduğun bu kalbi gelip sar ama

Kim böyle sever bir kulu
Gönlümün solmayan gülü
Gönlüm aşka giden yolu
Bulur muydu sen olmasan

Çözüp keder ağlarını

Haklıyı haksızı aramıyoruz
Ne iyi ne kötü söyletme beni
Madem ki bir yere varamıyoruz
Olduğum şu yerde eyletme beni

Adım adım aşka koşarız derken

Ben değilim sensin sözünden dönen
Utanılacaksa eğer sen utan
Aşk yolunun daha düzünden dönen
Vazgeçip gittiklerine yan utan

Sensin beni çilelerle zorlayan

Sendeki bu güzelliği fark edip
Geriye döner mi gönül çark edip
Aşkın ateşine dağlar ark edip
Ummanı dökseler söndüremezler

Öyle işven öyle bir nazın var ki

Hani benimdin bir ömür
Şimdi ele yar olmuşsun
Nerde benim gonca gülüm
Yaban elde har olmuşsun

Yılların izi yüzünde

Ne bir rakı şişesindeyim
Ne meyhane köşesindeyim
Hayatımın neşesindeyim
Gönlüm çoktan unuttu seni

Sanmaki başımda dert tasa