Bırak konsun güllere hep bülbüller
Çabuk ol ki solmasın gonca güller
Bir yar bir sevgili ararken eller
Aşkını kalbime saplayarak gel
Gönlüm huzur bulsun ilah gözünde
Bekle beni gün doğarken
Ansızın çıkıp geleceğim
Güneş geceyi boğarken
Ansızın çıkıp geleceğim
Kovup yorgun yıldızları
Kırıldı gönlün hevesi
Duyma hiç gelsede sesi
Sen olsan bir tek neşesi
Gelme bundan sonra gelme
Kara kadere pes demem
Muradıma eremeden
Bir gonca gül deremeden
Baharımı göremeden
Ömrüme kış geldi anam
Gençlik bir kuş uçurmazken
Mutluluk ondaydı huzurum onda
Hepsi kaldı şimdi mazide dünde
Öyle bir sevdaya düştüm ki dostlar
Ne ağlattı nede güldürdü beni
Senden bana kalan kırık bir kalem
Çekmekle bitmeyen gam yükü çilem
Yüreğimde dinmek bilmeyen elem
Tabi birde gözlerimde yaşlar var
Yıllar geçti hala dün gibi her an
Ağarttı saçımı aşkın kederi
Atayım dedimde atamadım bir
Ne ise gönlünde bunun ederi
Satayım dedimde satamadım bir
Bulamadım aşka düşkün birini
Sazında tel olayım ey sevgili
Vur mızrabını bağrıma bağrıma
Ağlasam inlesem çığlık çığlığa
Gelme imdadıma uyma çağrıma
Yükle sırtıma aşkı nota nota
Kalbim heyecadan durdu duracak
Sen ne dersin onu bilemiyorum
Sevdan yüreğimden vurdu vuracak
Sen ne dersin onu bilemiyorum
Bir gelir bir gider sevdan dilime
Aşkımız yarım kalacaksa
İçimi hüzün saracaksa
İstemem başlamasın bu aşk
Beni kederle yoracaksa
Elini tutmadan bitecekse
-
Abdullah Ramazan
Tüm Yorumlarinsan yüreğinde sevgi olduğu sürece vardır.ne mutlu bu güzel sevgisini dillendiren şairime,...selamlarımla..