Adem' den geldik dünya denen yere.
Makamına secde eder her zerre.
Gönlü imanla dolu Yunus Emre.
Yanar, Allahu ekber diye diye.
Hikmetin ile açar tomurcuklar.
Gün ağartır gül cemalinin nuru,
Sürmesine, didesine yandığım.
Gönül hapseder yanağın çukuru,
İşvesine, edasına yandığım.
Altına belenmiş saçın karası,
Yıllardır bir vefasızın aşkıyla,
İçin için yandığımı kim bilir.
Yüreğimde dinmeyen meşkiyle,
Divaneye döndüğümü kim bilir.
Yerini sorarım uçan kuşlara,
Şu alemde tek sermayem imanım,
Allah'ıma şirk koşmaktan korkarım.
Bazen tepemden çıksa da dumanım,
Haddi hududu aşmaktan korkarım.
Beyazlıklar belirmişken saçımda,
Çeşmeye inmiş helkesi elinde,
Gök gözleri iki kere sürmeli.
İbrişim kuşağı takmış beline,
Fistanı yerde, ayağı çizmeli.
Can yakıyor esrarlı bakışları,
Ey Rabbim yarın kurban bayramına,
Sağ salim girmeyi nasip eyle.
Cemaatle uyup cami imamına,
Divanında durmayı nasip eyle.
Kurban kesmek nasip et şu kuluna,
Hak denildi mi en muhkem sarrafım,
Tartı tutmaz aşa minnet eylemem.
En kıymetli mülküm, şanım, şerefim,
Zinhar, üçe, beşe minnet eylemem.
Dünya malı için kapılmam hırsa,
Miraç kandili yüzü hürmetine,
El açtı efendimiz ümmetine.
Mazhar olalım hakkın hikmetine,
Sevaba doyma vaktidir bu gece.
Camiye gidip safları tutarak,
Kadir Mevlam, lütfun ile kerem et,
Ne para, ne pula muhtaç eyleme.
İnsan oğlunda olur mu? merhamet,
Hatır bilmez kula muhtaç eyleme.
Dost eylediklerim bana küstümü,
Tam on sekiz yıl oldu dillere kolay.
Bundan sonra sılama göçsem ne fayda.
Ömür dedikleri bir nefeslik olay.
Ölümsüzlük iksiri içsem ne fayda.
Ekmeğim uğruna terkettim sılayı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!