Eyy Ayşe Kadın Şiiri - Ramazan Kazanır

Gözlerindeki dünyaya götür beni
Kahve kokan sabah
Sessiz bir ev
İki fincan
Tek bir masa
Adım adım sende kaybolmak isterim

Tenin
Usta bir ressamın tuvali
Gölgeyle ışık gibi bakışların
Ellerin şairin mürekkebine bansın
Dokunmasan da dokunur hayalin

Şart değil
Değmesin tenin tenime
Yeter ki gözlerim gözlerinde yansın
Dilimde en zarif rediftir adın
Her nefesimde usulca tekrarlansın
Seni sevdiğimi söylesem ey Ayşe kadın
İçimden gelen o sesi duyar mısın
Sen dünyadaki en güzel armağansın
Kalbimde saklı
Adın
Eyy Ayşe Kadın
Seni sevdiğimi
Kimseler duymasın

Sevgin dolu gibi yağar içime
Rüzgâr eser
Sen düşersin aklıma
Senden gelecekse taş olsa yağsın
Sığınırım gönlünün çatısına

Sokaklar kalabalık
Ben yapayalnız
Bir ismin var
Doldurur boşluğumu
Soyadımla yan yana her an aklımda
Sessizce kurduğum o cümle: "Benim olur mu?"

Şart değil
Değmesin tenin tenime
Yeter ki gözlerim gözlerinde yansın
Dilimde en zarif rediftir adın
Her nefesimde usulca tekrarlansın
Seni sevdiğimi söylesem ey Ayşe kadın
İçimden gelen o sesi duyar mısın
Sen dünyadaki en güzel armağansın
Kalbimde saklı
Adın
Eyy! Ayşe Kadın
Seni sevdiğimi
Kimseler duymasın