Eyüp Doğru Şiirleri - Şair Eyüp Doğru

YOKSULLUK

Ben ailemin12 yaşında en büyük çocuğuyum
Hayat hikayem ben doğmadan başlamış.
Babam hamallık yapar,
hastalığından dolayı kimse iş vermez.

YOKSUN ARTIK

Bugünlerde içimi yakan,
bir sızı var.
Sanki ruhum teslim olmuş yalnızlıklara.
Sevda denilen o illet vardıya hani,

YOLDAŞ GECELER

Bak işte yine seninleyim eyy geceler.
Aşk bize göre değil değilmiş işte.
Tut ellerimi bırakma beni,
İstemiyorum artık o zalim yari.

Yolda yürürken
bazen kendi kendime konuştuğumu
sanıyorlar.
Tuhaf bakışlar arasında
içimdeki sözleri kimse duyamıyor.
Onlar,

Yüreğimde depremler öyle şiddetli ki,
sanki bir betonun altında kalmışım.
Ve kurtarılmayı beklemek beyhude bir çaba.
Çünkü enkazım
sensizliğin ta kendisi.
Her bir çatlak,

Ben seni uzaktan
seviyorum,
Gözlerimle değil,
yüreğimle görüyorum.
Mesafeler aramızda
duvar gibi,

Yüreği titrek,
kimsesizler gibiyim.
İçimdeki sevdanı,
Haykırmak istiyorum.
Oysa seni her gördüğümde,
Heycandan sözler,

YÜREK SIZIM

İşte yine başa döndük.
Ve yine geldiğimiz noktadayız.
Oysa ne yol katetmiştik aşka dair.
Ey yürek sızımm!!!

Sekiz yıl.
Bir ömrün içinde uzun,
bir sevdanın içinde sonsuz bir zaman.
Sana kalbimi açtım,

Kız: Senden birşey rica edebilirmiyim.

Erkek: Sen iste gülüm,
Bu canım feda olsun uğruna.

Kız: Bana bir şiir yazarmısın.