Eyüp Doğru Şiirleri - Şair Eyüp Doğru

Sormayın bana
o vefasızı,
Yüreğimde kapanmaz yaralar açtı.
Aşkı bilmeyen,
sevgiden anlamayan,
Gözleri kör,

Seni bana sorsalar
Her şeyi olduğu gibi itiraf ederdim.
Gündüzleri neşe,
Geceleri huzur,
Kalbimde ise
daima ilham olduğunu

Sana olan sevgimi
tarif edecek kelimeleri,
güneşin altın ışığını çalarak topladım,
ayın büyülü parıltısını ödünç alarak ördüm.
Yıldızlar bile kıskandı bu aşkı,
en derin anlamların

Gözlerimden akan her damla yaş,
aslında sana yazılmış bir şiir.
Her biri,
sensiz geçen o kahrolası gecelerin, sensizlikle boğuşan
bu zavallı yüreğin feryadı.
Belki bir gün

Bu satırlar,
belki gündüzden bir günaydın gibi geldi sana,
Ama aslında geceden kalma bir aşkın fısıltısı. Gözlerimi kapattığımda bile
hayalin o kadar canlı ki, sanki yıldızlar
şahitliğimi ediyor.
İçimdeki seni anlatmak için kelimeler yetersiz kalıyor; Ruhum,

Ben seni çok sevdim.
Gözlerine,
saçlarına dokunduğum an,
yüreğim titrerdi.
Her şeyin bir bedeli varmış meğersem,
seni kaybetmenin bedelini

Emanet ettiğim kalbimi
geri getir.
Bilirsin,
emanet kutsaldır,
ihaneti kaldırmaz.
Sensiz geçen her gün,

Oysa ki,
kalbimin en güzel yerini ayırmıştım sana,
şimdi dudaklarımda bir sigara,
karanlık odamda yokluğuna yanarım.
Dumanı salarken,
içimi saran yalnızlık,

Varlığın,
en karanlık gecemin kutup yıldızıydı,
Yokluğun,
en aydınlık günüme çöken zifiri karanlık.
Gözlerin,
kalbimin en derinlerine kazınan bir düştü,

Sen benim
en büyük yanılgımsın.
Sana verdiğim değer,
kendime olan saygımı yerle bir etti.
Artık hiçbir şey
eskisi gibi olmayacak.