Uyan !
Uyan Ey insanoğlu !
Aç artık gözlerini.
Sen otururken
Herşeyden habersiz
Sarayında
Hayat sizin hayatınız
İsterseniz yatın, isterseniz kalkın,
Ne de olsa
Vakit sizin elinizde,
Hayalini kurduğunuz
O ev, o araba içinde
Sokak,
İçinde her rengin bulunduğu
Her yeri ustalıkla işlenmiş
Bir resimdir bu sokak.
Baksanıza şu ara renklere !
Mendil satan çocuk ne kadar masum .
Son kurşunu da sıktım artık
Benim için herşey bitti
Artık zaman, benim için,
Beyaz kağıtlara,
Bu dizelerle birlikte,
Son veda öpücüğünü,
Sonra,Tüm güzelliğinle,
Sen çarptın yüreğime,
Ve büsbütün değişti kainat
Şu yalnız, şu biçare
Adamın
Gözleri önünde.
Ben bitirelim desemde sen bitirme
Ben git desemde gitme
Ben öldürsemde sendeki beni
Sen yaşarsın bendeki senle.
Yaşadım,inadına yaşadım seni
Sevme dedikleri kadar sevdim
İçme dedikleri kadar içtim
Sokaklarda serseri bir derviş kesildim.
Sevdim,inadına sevdim seni
Hüzünlü şarkılar gibi güzel
Son kurşunlarını da sıktı
Artık
Kağıtların üstüne,
Ve beklediği o karanlık
Sonunda çöktü şairin gözlerine...
Gözlerin git derken kalmak ne mümkündü
Kal desen kalırdım kalmakta mümkündü.
Dokunamadan sevmek kadar ne acı verirdi
İnsana, Ne yakardı insanın canını ?
Çevir desen sayfayı çevirmekte mümkündü.
Aşk yok artık
Herkes çıkarcı
Evlilikler bir gün
Sevgilerse yarım saat.
Artık zaman da yok




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!